Lespakket

Stemmen is burgerplicht

Door Gerard van Midden, projectleider Kwink

Mopperen op Den Haag: ‘Ze doen maar!’ Klagen over de miljoenennota. Zeuren over ‘die onbegrijpelijke beslissingen…’Blog_lespakketvoorhetkiezen
Wie meehuilt in dit koor, klaagt indirect ook onze parlementaire democratie aan. Immers: je bent medeverantwoordelijk voor welke politieke partijen ons land leiden en wie er in de Eerste en Tweede kamer zitten. Samen zijn we die democratie. En dat is een enorm voorrecht!

Stel je voor… je woont in Rusland. Dan mag je ook stemmen. Maar op wie je ook stemt, het is vrijwel altijd een stem voor Poetin.
Of je woont in Syrië. In 2007 was Assad de enige kandidaat en kreeg hij 98 procent van de stemmen. En in 2014 konden bijna de helft van de 22 miljoen inwoners die Syrië telde voor de oorlog, hun stem niet uitbrengen. Drie miljoen Syriërs waren toen hun land ontvlucht, nog eens zeven miljoen waren in eigen land ontheemd en velen beschikten niet over de juiste identiteitspapieren.

Er is alleen gestemd in gebieden die onder controle waren van het regime, met als gevolg dat Assad opnieuw met een overweldigende meerderheid voor een periode van zeven jaar is gekozen.

Lees verder

Deel viaTweet about this on TwitterShare on Facebook
Kinderboeken

Voor altijd jong, Kinderboekenweek 2016

Door Ger Luttels, redacteur Trefwoord

Kinderboekenweek voor altijd jong

Eigenlijk mag ik deze blog helemaal niet schrijven. ‘Voor altijd jong’ is het motto van de Kinderboekenweek 2016 en gaat over opa’s en oma’s. Maar ik ben nog geen opa en mijn eigen opa’s en oma’s heb ik nooit een boek zien lezen. Laat staan dat zij me voorgelezen hebben uit een kinderboek.

Gelukkig is dat laatste tegenwoordig wel even anders. Om een beetje mee te tellen schuif je als grootouder wekelijks aan in de kleuterkring van je kleinkind en leest vol overgave voor over prinsesjes, kikkers en reuzen. Dat houdt je jong!

‘Voor altijd jong’. Ik ben niet zo met mijn leeftijd bezig, maar het motto spreekt me aan. Jong, dat was ik toen ik Pim Pandoer las, en Een brief voor de koning en De Meester van de Zwarte Molen. U bent van een andere generatie? Toch moeten de titels alleen al prikkelen! Stuk voor stuk spannende boeken die mij gewoonweg opslokten en meevoerden naar een fantasiewereld die niet echt, maar wel werkelijk was. Inclusief de soms duistere kanten van ons menselijk bestaan. Lees verder

Deel viaTweet about this on TwitterShare on Facebook
Dag van de Leraar

Dag van de Leraar 2016, Mooier met jou

Liesbeth van ’t Hof, redacteurDag van de Leraar 2016

‘Leuk hoor, dat jullie in de lessen levensbeschouwing telkens zoveel vragen stellen,’ zegt de juf. ‘Vragen waar ikzelf ook niet altijd een antwoord op heb. Maar weten jullie dat ik iemand ken, die daar veel over leest en nadenkt? Dat is mijn vader en hij is dominee. Hij woont een eind weg, helemaal in Friesland. Vinden jullie het leuk als ik hem een keer uitnodig in onze groep?’ De kinderen reageren positief.

En zo gebeurde het, dat de vader van de juf van groep 7 een middag op bezoek kwam, ergens op een basisschool in Amersfoort. Hij praatte een uur met de kinderen over de dingen die hen bezighielden. Ze mochten hem vragen wat ze wilden. En samen zochten ze naar antwoorden.

Lees verder

Deel viaTweet about this on TwitterShare on Facebook
Diversen

Op uw plaatsen…

Door Lynette de Ruijter, redacteur

Blog op uw plaatsen

Het is zondag. Ik zit in de trein die mij vanuit het noorden van Duitsland naar huis gaat brengen. Dertig dagen ben ik onderweg geweest. Zorgvuldig heb ik de route gepland en de treintickets besteld. Inclusief zitplaatsreservering. Daar ben ik vandaag heel blij om. De trein barst uit elkaar van iedereen die, met grote koffers en rugzakken, naar huis, naar verder of naar ergens wil. Boven de stoelen van de trein zijn duidelijke bordjes met daarop aangegeven op welk deel van de route de stoel gereserveerd is.

Tas

Ik plof neer op MIJN stoel. Vlakbij me scharrelt een man met bolhoedje tussen de stoelen. Hij kijkt naar het bordje. Ik kan al lezen dat er staat dat de stoelen vanaf het volgende station gereserveerd zijn. Hij draagt een bril, dus ook hij zou het moeten kunnen zien.

Het weerhoudt hem er niet van te gaan zitten op de stoel bij het raam. Zijn spullen legt hij onder en op de stoel ernaast. Zijn hoedje houdt hij op.
Mijn oog valt op een van zijn tassen. ‘Eine Tasse voller traumen… und Arbeit’ [Een tas vol dromen… en werk] staat erop. Ik glimlach en denk aan de dromen die ik in mijn ‘tas’ verzameld heb de afgelopen weken. Lees verder

Deel viaTweet about this on TwitterShare on Facebook
Kinderboeken

Kinderboek Keien van kolonisten

Door Piet van der Waal, auteur

Ik schaamde me. Ik woonde al ruim zestien jaar in Drenthe en had nog nooit van de Maatschappij van Weldadigheid gehoord. Laat staan van Johannes van den Bosch. Hoe was dat mogelijk?
Maar…ik heb het goed gemaakt! Ik zal jullie vertellen hoe dat gegaan is. Keien van kolonisten

Mijn vrouw en ik logeerden bij toeval in een bed and breakfast. Ja, in Frederiksoord. De gastheer vertelde enthousiast over zijn dorpje en natuurlijk over Johannes en zijn ‘maatschappij’ met de lange, ouderwets klinkende naam. ‘Je moet zeker het museum De Koloniehof gaan bekijken,’ moedigde hij ons aan. En eerlijk gezegd was die aanmoediging niet eens meer nodig, want ik was eigenlijk al erg nieuwsgierig geworden door de verhalen over deze Johannes.

Was die man namelijk echt zo’n oprecht sociaal voelend en denkend mens geweest? Liep deze idealist met zijn ideeën ruim honderd jaar op zijn tijd vooruit als het ging om verplicht onderwijs in te stellen voor alle kinderen? En medische zorg voor iedereen, een soort ziekenfonds dus? En gebeurde dat echt voor het eerst in Frederiksoord, de proefkolonie waar arme sloebers een nieuw bestaan mochten en konden opbouwen? Het antwoord was en is: ja! Lees verder

Deel viaTweet about this on TwitterShare on Facebook